PROD D D's profileIch Liebe W.W.A.135-TU7...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
January 17 ค่าย ทรหด กำๆๆๆเพิ่งกลับมาจากค่ายสดๆร้อนๆเลยล่ะนี่ มันสะจัยอย่าบอกคัยเชียว
แล้วแบบกะลังอินสุดริดซึ่งสังเกดได้จากชื่อเอ็มนะคะ หลังจากกลับมาเราก้ได้ประสบการณ์ว่า
ชีวิตนี้ข้าพเจ้าจะไม่ขอลงไปดำผุดดำว่ายอยู่ในบ่อกุ้งอีกแล้วเจ้าค่ะ ตอนนี้กลิ่นขี้กุ้งยังฟุ้งกระจายอยุ่เรย
โอเคเล่าๆแระหลังจาก บรรยายมานาน ก้คือวันก่อนวันแรกที่ต้องไปนอนรรก่อนคืนนึง
เออประเด็นก้คือ ทั้งรุ่นจาบ้าคลั่งกันเพราะผัดกะเพราและความซื่อบื่อของป้าแม่ครัว
เอออันนั้นมันไม่สำคันไรมากขอข้ามตอนละกันนะ พอตอนเช้าวันจันที่15เวลาปามาน
7โมงกว่าๆ เค้าก้ให้ชิกเก้นลิตเติ้ลมาขอพรก่อนออกเดินทาง พอรถเริ่มขยับเว่ยนังจูนมันก้
กะจาตบมือเอาฤกเอาชัยซะหน่อย แต่โทดทีมันแป้กคับพี่น้อง แบบรถมันแค่ขยับล้อเลื่อนๆอ่ะ
แต่แบบพอรถออกจิงจูนตบมือไม่ทัน5555 ระหว่างทางก้คึกๆกันอยู่ไอ้เรามันเด็กหลังรถใช่ป่าววะ
ระหว่างนั้นทุกคนก้ก๊อซซิบกันอย่างเมามัน ส่วนจูนนะเหรอคิดอยู่เรื่องเดียว
"เห้ยทางไหนมันไปสุวรรณภูมิวะ" ทุกคนงง เราจาไปปราจีนนะเว่ยไม่ได้ไปอังกริด
แระทุกคนก้เข้าจัยเมื่อจูนมันเฉลยว่าบ้านพี่ลูกอมเค้าอยู่แถวนั้น ซักพักมันไม่พอเว่ย
คือเราหลับตั้งแต่รถเริ่มออกแล้วเว่ย ไอจูนอีกแล้วคับท่าน มันจาบอกไปหาพระแสงไรมันไม่ทราบ
มันบอกว่าทางเนี๊ยไปบ้านมัน เออคัยอยากไปบ้านแกวะถามหน่อย เส็ดเราหลับต่อ
มาตื่นอีกทีอยุ่แถวนครนายกแล้วที่รู้นี่ไม่ใช่ไรหรอกชั้นอ่านเห็นป้ายน้ำตกวังตะไคร้อ่ะ
ซักพักก้ผ่าน ร.ร.เตรียมทหารกะ จปร. เพลงก้เริ่มขึ้นมาในหัวทันที "ดาวของเรานี้เป็นดาวเด่น..."
เออแถวนั้นมีวัดประจำห้องเราด้วยแหละ นั่นก้คือ วัดหางกระบือ นั่นเอง
พอมาถึงค่ายวันนี้ก้ไม่โหดไรมากก้ทำกิจกรรมฐานไปเรื่อยๆแล้วตอนเย็นก้มาทำอาหารกัน
คือโง่หรือซื่อบื่อดีไม่รู้ นึกว่าเค้าไม่มีไม่ขีดมาให้ก้เลยช่วยกันนั่งถูหินอยู่ตั้งนานจนเตยเดินมาบอก
ขอบคุณนะค่ะหัวหน้าฝูง แล้วความซวยก้บังเกิดเมื่อน้ำไม่ไหล โปรด ฟาง แจน แม่มาย และอีก
หลายสิบชีวิตต้องอพยบห้องน้ำกันอย่างเมามัน ได้ข่าวน้องฟางกะป๋าแจนเจอคางคกด้วย
เช้าวันอังคารวันนี้ขำแต่เช้ายันค่ำจิงๆ เริ่มด้วยตอนเช้าตีห้าครึ่ง ครูนกมาตะโกนว่า
ใครตื่นเร็วสุดให้ถั่วห้าเม็ด นังแจ๊นพี่แกอยากได้จัดเว่ยอยู่ดีๆมันก้ลุกพรวดขึ้นไปเปิดประตู
แล้วตะโกนบอกครูว่าครูขาหนูตื่นแล้วค่ะหนูอยากได้ถั่วค่ะ เป็นผลทำให้ไอ้เราที่เหลือต้องตื่นโดยปริยาย
เอาแหละคราวนี้ถึงเหดการสำคันแระ ตอนเล่นโบ๊ทแรลลี่ฐานเจ๊นกอ่ะ พวกแกรู้ปะว่าโปรดเกือบได้
เป็นผีเฝ้าบ่อกุ้งแระ เรื่องนี้ทุกคนคงรู้กันแระช่ายปะ แต่โปรดก้จาขอเล่าอีกครั่ง
ก้คือว่าเราลงเรือกันสามคน ฉ่ำลงไปคนแรก โปรดคนสองนั่งกลางเลย ทีนี้พอตูนลงโดยมีเอมจับเรือให้
มันลงท่าไหนของมันไม่รู้ว่ะเรือคว่ำเลยแม่ง แล้วเราโดนเรือครอบอยู่ใต้น้ำง่ะคิดดู
เรือมันก้ค่อยๆจมลงใต้น้ำอ่ะ แล้วชูชีพที่ใส่มันก้จะให้เราลอยแล้วเรือแม่งโคดกด กลั้นหายใจสุดขีด
ใกล้หมดอากาศหายใจแระ จามุดออกทางข้างๆเรือก้ไม่ได้เพราะชูชีพมันทำให้มุดลงข้างใต้ไม่ได้อ่ะสุดท้าย
รอดตายอย่างหวุดหวิดเมื่อมีมือสวรรค์มาเปิดเรืออกนั่นคือครุนกนั่นเอง เย้ๆๆๆ
อันนี้เป็นของฝากจากซีกห้องสี่นะบอกเล่าโดยนุ่น เนตรภัทร แห่ง สามสี่
เรื่องมันมีอยู่ว่าไอฐานที่โปรดเกือบตายนี่แหละ เค้ก ณิชกานต์ นั่งเรือไปกะยุ้ยเส็ดทีนี้เรือคว่ำกลางสระเว่ย
แต่มันไม่เปนไร แระด้วยความกระแดะ พวกsheไม่อยากเหยีบพื้นสระ ก้คงรู้กันอยู่ว่ามันเปนไง
เค้กกะยุ้ยก้เลยเอาเรือกดลงพื้นแล้วเหยีบๆมาเข้าฝั่งเส็ดทีซวยเอาเรือขึ้นมาไม่ได้แต่พอเอาขึ้นมาได้
เรือนี่แบบสภาพมกสุดๆมีแต่ขี้กุ้งโคลนไรพวกเนี้ย
พอตอนบ่ายก้ไปแรลลี่จักรยาน ร้อน+มัน+เหนื่อย+เมื่อย+ล้า+สารพัด ในเส้นทางดินลูกรัง
จักรยานก้นะ สมประกอบจังเล้ย เค้าก้แบบให้จดแผนที่เองเว่ยก้มั่วๆไปบ้างแต่เราเก่งกันเนอะไม่หลงเลย
ตอนกลางคืนก้เปนรอบกองไฟแต่ที่มันน่าถีบก้คือ เสมาชัยอ่ะ แม่งพูดแทรกอยู่ได้ กุรู้แล้วว่ามึงเก่ง
หุบปากไปซะรำคาญ แล้วตอนกลางคืนวุ่นวายมากยังกะบ่อนแต่จิงๆคือมันกะลงัช่วยกันจัดการสเบียงง่ะ
กินกันมันระเบิดทั้งๆที่มีคนป่วยอยู่สามคน หนักสุดก้แอมมี่ นี่ไข้ตัวร้อนตลอดเวลา รองลงมาก้คือศร อ้วกไป
ตั้ง2ครั้งแหนะแถมไม่แปรงฟันอีกแต่ที่มีนอ้วกเพราะ มันไปขโมยเค้ากินโอวันตินกะขโมยนมมากินอีก2กล่อง สมควร
รายสุดท้ายคือมิ้งคนนี้นอนได้ทั้งวันทั้งคืน แต่พอมันได้กลิ่นหนมแม่งลุกพรึบ ทุกคนให้โปรดเปนมนุดกำจัดยุง
ไปซะแระ พอตอนเช้าปี๊บบอก"โปรดมาดูตรงนี้ดิ๊ ยุงเยอะว่ะแก" แค่ได้ยินคำว่ายุงหูก้ผึ่งแล้ว พอไปตบก้ได้เยอะเหมือนกัน
แล้วแต่ละตัวเลือดบานทั้งนั้น วันนี้ก้เป็นวันสุดท้ายที่จะได้อยู่ค่ายตอนเช้าก้ไม่มีไรมากบอกลา เสมาชัยแล้วก้กลับกัน
ไปแวะเลี้ยงเด็กที่ รรบ้านบางขามด้วยแต่เด็กแม่งแก่แดดจังงเรยว่ะ ขากลับกรุงเทพเปิด เกะกันบนรถมันระเบิด
ทั้งลูกทุ่ง ป๊อป ร๊อค หมอลำ มีหมด แล้วก้ร้องเพลงให้โก๊ะด้วยโก๊ะแม่งร้องไห้ตามธรรมเนียม
อ่อลืมบอกไปเรื่องเสื้อห้อง
สามหนึ่ง ชาวเนิร์ด- เสื้อสีเขียว กะเสื้อสีแดง เขียนว่า"เก๋าเนร์ด"ที่จิงอ่านว่าเนิดแต่มันสกรีนผิด
สามสอง ชาวกระบือ - เสื้อสีแดง"เด็กวังหลัง" เสื่อสีดำอันนี้เก๋า"ลูกแม่โก๊ะ"
สามสาม - ไม่ทำเสื้อ
สามสี่ ชาวกระทิง - เสื้อของกระทิงแดง
สามห้า ชาวปูนา - เสื้อสีเหมือนจีวรพระ เขียนว่า"35"
แต่ถึงยังไงพวกเราก้ยังเป็น W.W.A.135 เราเจ๋ง เราเก่ง เราแน่ ใช่ปะ
January 01 วันนี้วันแรกของปี วันนี้วันที่1มกรา 2550 เป็นวันแรกของปี โปรดตื่นเช้าเลย เมื่อคืนมีสัดนรกมันวางระเบิด
เลยอดเค้าดาวกะทีวีเชอะ อย่าให้รู้นะเว่ยว่าเป็นคัยกูไม่เอามึงไว้แน่ อ่อๆเออช่ายมีเรื่องจะโม้
เราไปเปิดโรงหนังใหม่แระนะ แอบน่ากัวชะมัด แล้วถามนิดนึงอุ้ยเป็นไรมากปะ จะสูงไปไหน
ยืนเป็นเสาไฟฟ้าอยู่ได้เดี๋ยวถีบกระเด็นเลย จุ๊ๆคัยอ่านเงียบไว้นะอย่าไปบอกล่ะ
แล้วเมื่อคืนก้คุยกันว่า เราเป็นกันหลายอย่างเลยเนอะ เป็นพี่เป็นน้อง เป็นคนสู้กัน(อันนี้ประจำ)
เป็นหมอกับคนไข้ เป็นคนบ้ากับคนบ้ากว่า เป็นที่ปรึกษามหัศจรรย์ เป็นอียอกับพิกเลท
เป็นเด็กกับผู้ปกครอง แล้วก้เป็นอีกหลายๆอยาง แต่มีอยู่อย่างนึงที่เราไม่เคยเป็น คือ พ่อลูก
ถ้าเป็นไปได้อยากให้เด็กดื้อมาอ่านหน้านี้จังง่ะ แต่คงเป็นไปไม่ได้หรอกเนอะ
ไม่เป็นไรค่ะทำใจแล้ว
|
|
|
