PROD D D's profileIch Liebe W.W.A.135-TU7...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
July 29 HBD TO ME เมื่อวานวันเกิด ก้ขอบคุณทุกๆคนเลยนะสำหรับทุกอย่าง
ขอบคุณเพื่อน135สำหรับsmsดีๆบางคนก้โทมาแฮปรักพวกแกโคดๆว่ะ
ขอบคุณเพื่อน941ทั้งsmsของขวัญแล้วก้อีกเยอะแยะเล้ยย
ขอบคุณพี่ๆ941&พี่รหัสสุดเลิฟพี่พลอยสวย สำหรับsmsและก้โทมาปลุกแต่เช้า
แล้วพี่โทกันมาอย่างถี่อ่ะค่ะแบบตื่นเลยไม่นอนต่อแล้ว
อืมมม แล้วก้ขอบคุณผู้มีส่วนร่วมทุกคนเลยนะ
ต่อๆๆคือเมื่อวานไปดูคอนเสิตเอเอฟมามันอย่าบอกใครยืนโคดใกล้
แล้วตอนสุดท้ายพี่แจ็คออกเหอะๆรับไม่ได้ว่ะ
คนในธันเดอโดมจะประท้วงกันอยุ่แระขนาดแฟนคลับฝ้าย ตี๋ ลูกโป่ง
ยืนเปนกลุ่มใหญ่ๆอยุ่ข้างๆยังบอกเปนไปไม่ได้เลย
คือดูคะแนนแล้วไม่น่าใช่ไงทำไมทรูทำอย่างงี้วะแม่ง
ความงี่เง่าของทรูโดยวงในคือกลัวพี่แจ็คกินไข่ทุกวันแล้วคอลเลสเตอรอลสูง
เลยให้ออกทั้งทีจิงคะแนนอันดันดับ1ว่ะ แล้วคนที่คะแนนสุดท้าจิงๆ
คือพะแพงต่างหาก สงสัยกันมั๊ยล่ะว่าทำไมวีคนี้ถึงไม่มีปากเหว
เพราะมันเหวพี่แจ็คก้ไม่ได้ออกไง เครดิตจากนี่
เล่นแรงเกินไปแล้ว แบนทรู เกียดๆๆๆๆๆๆๆเอาพี่แจ็คคืนมานะ
โอเคยังไงก้แฮปปี้เบิร์ดเดย์ ทูมี เปนจิงตามคำอวยพรของทุกคน
ขอให้พี่แจ็คกินไข่ทุกวันนะคะ เกียดมันเนอะพี่แจ็คเนอะ
อ่ออีกเรื่อง มายต้องทำตามที่บอกนะเว่ย
โปรดยังไม่อยากคิดสั้น เข้าจั๊ย
เพราะอาจจะโดนแบนได้ไม่ใช่ไร สมรักซะด้วยไง
ถ้าเปนคนอื่นพอว่า 555555555
July 25 7เข็มกะมุกกี้โอเควันนี้ก้เปิดเรียนวันแรกหลังสอบซัมเส็ดก้ไม่มีไรมาก
คนหายไปไหนกันหมดพวกนึงอยุ่สยามพวกนึงกิ๊ฟไทย
ก้เหลือกิ๊ฟหน้าตาปามาน10คนนิดๆ แล้วก้ไม่ได้เรียนไรเลยทั้งวัน
ตอนบ่ายไม่มีคัยเข้าสอนแล้วฝนก้ตกฟ้าก้ผ่าตลอดเวลา
โคดน่ากัวเพื่อนก้นั่งกันเงียบๆ แล้วเราก้นึกคึกไรขึ้นมาไม่รุ
ชวนเพื่อนเล่นวิ่งไล้จับกันก้ตกลงว่าเล่นจระเข้ให้เก้าอี้เปนบก
เส็ดเบ๊นเปนจระเข้ ก้เล่นไปเล่นมาไม่เกิดไรขึ้นปีนเก้าอี้นู้น
ข้ามมาเก้าอี้นี้ก้หนุกกันดี เหมือนกลับไปอยุ่อนุบาลอีกครั้ง
แล้วทีนี้เบ๊นมันก้จะมาจับเราแต่มุกอยุ่หลังห้องก้เลยจะวิ่งไปขึ้นเก้าอี้อีกตัว
ซึ่งเก้าอี้อันนั้นก้เปนเก้าอี้ของมันเองซักพักเราก้ได้ยินเสียง"โคร่ม"
ก้ไม่สนใจนึกว่าเก้าอี้ล้ม จนมีคนตะโกนว่า อ้าวล้มแล้วๆ
ก้เลยหันไปมองเห็นมุกนั่งกองอยุ่ที่พื้นก้ไม่คิดอะไรขำกันทั้งห้อง
ขำอยุ่นานปามานถนาที มุกก้บอกเห้ยเลือด เรานี่แบบจะอำทั้งที
ช่วยเนียนๆหน่อยได้ปะ ทุกคนก้คิดงั้น
จนมองไปที่มือมันเห็นสีแดงๆทุกคนก้วิ่งมาล้อมมุกกัน
ป่าวเลยไม่ได้เปนห่วงไรมากแค่ทุกคนอยากรุว่าเกิดไรขึ้น
ตอนแรกมุกก้ตกใจเราก้ตกใจทุกคนตกใจทำไรไม่ถูก
ตอนแรกก้นึกว่ามันแค่ถลอกๆไรงี้ก้เลยจะไม่ไปห้องพยาบาล
เพราะตอนนั้นฟ้ามันผ่าเปรี้ยงๆฝนก้ตกหนัก เลยไปห้องพักครูกัน
เจออาจารชัชนี้เค้าบอกให้ไปห้องพยาบาล เรากะไตเติ้ลเลยพามันไป
แระด้วยความรน+ตกใจ+อึ้ง=ทำไรไม่ถูกในตอนนั้น
พอลงมาข้างล่างก้เปรี้ยงๆดังตลอดแต่ตัดสินใจวิ่งไปไม่งั้นมุกแย่แน่
วิ่งแบบไม่รุตัวว่าวิ่งในน้ำที่ขึ้นมาเลยถุงเท้าอ่ะเปียกหมด
มถึงโรงอาหารใหญ่ก้เจอแตงกวาแต่ก้เล่าเหดการไรได้ไม่มากเพราะ
อยุ่ในช่วงกำลังช็อกก้พูดไรไม่ออกบอกมันไม่ถูกคนแถวนั้นก้งงๆกัน
เราก้วิ่งไปตึก1ต่อวิ่งในน้ำอีกแล้ว จนมารุตัวก้ตอนถึงห้องพยาบาลแล้ว
แถมยังโดนคนสอนศิลปะ945ด่าอีกว่าแค่เนี๊ยจะมาทำไม
คือเค้านึกเหมือนเราไงว่าแค่ถลอกไม่มีไรพอดูจิงๆอ้าว
ยังงี้ต้องไปโรงบาลแล้วเย็บนะ ก้เลยให้รถโรงเรียนมารับ
เรากะไตเติ้ลก้ไปกะมุกด้วยที่โรงบาบตำรวจแล้วมุกก้ให้เราโทไปบอก
คนในห้องว่ามันต้องผ่าตัด (ดูมัน)เราก้ทำตามคนป่วยเพราะไม่งั้น
กัวมันชักใส่ถ้าไม่ทำตามก้เลยโทไปเจออ้อมรับสายแต่โทเข้าเครื่องไตเติ้ล
เราก้บอกอ้อมตามที่มุกสั่งแล้วอ้อมก้พูดนิ่งโคดๆ"บ้าหรอมันแค่เย็บว่ะแก
อย่ามาๆ" มุกก้เลยอด แล้วมันก้นั่งขำมาตลอดทางอะไรไม่รุบ้าว่ะ
พอไปถึงโรงบาลเราก้กรอกประวัติไรให้มุกเส็กมันก้เข้าไปทำแผล
โปรดกะไตเติ้ลรออยุ่ข้างนอก แล้วก้ไปรับยาให้มันเอายาไปให้ที่ห้องฉุกเฉิน
แม่งเหม็นกลิ่นหมอว่ะ มุกต้องฉีดยาด้วยี่แขน หลายเรื่องจิง
มันก้ขำต่ออย่างบ้าคลั่งฮามากก อาจารที่พาไปบอกให้โปรดกะไตเติ้ล
ไปเดินเล่นรอที่เซ็นทรัลเวิลก่อนเพราะอีกนาน คือเข้าใจฟิวปะ
ไม่มีอารมจะทำไรแล้วเพราะเรื่องนี้ชั้นผิดเต็มๆ ต้นเหดของเรื่อง
พอเส็ดก้รับมุกออกมาแล้วรถก้มาส่งถึงหน้าบันไดตึก9
มานั่งฟังอาตี้พูดอำลากันต่อ ซึ้งมั่งฮามั่งได้ใจโคด
ก้เลยทำให้รุว่าความจิงคืออาตี้บอกว่านี่ถ้าทอยไม่เปนหัวหน้านะเว่ย
เราก้จะเปนหัวหน้าไปแล้วไรเงี้ยก้ฮาๆกัน แล้วก้อบรมเบ๊นมันว่ะ
จากนั้นก้มาบูมให้อาตี้กัน เริ่มด้วยบูมเตรียม บูมสาย แล้วก้บูม941
............เรื่องราวในหนึ่งวันก้จบบริบูรณ์..........
July 21 941 มาจะกล่าวบทไปยังห้อง941 ห้องที่ซึ่งได้รับการกล่าวขวัญ
ตั้งชัยภูมิอยู่ตึก9สุขชีวัน 941นั้นแสนจะเฮฮา
ด้วยห้องนี้ที่อยู่ของGifted มีแต่คนเสด็จมาเยี่ยมหา
กิ๊ฟอะไรถ้าไม่ใช่กิ๊ฟหน้าตา ดูทีท่าคล้ายสวยกันทุกคน
มีหัวหน้าชื่อทะเลเป็นเฮดใหญ่ กระพรุนไฟส่งเทอเกิดทุกแห่งหน
มีเหนำทำเพื่อนเกือบยากจน เหเค้าปล้น40บาททุกชาติใป
เล่าให้ฟังพวกนั่งแถวริมหน้าต่าง ลมเย็นบ้างร้อนบ้างก้หัวไบรท์
พวกนั่งแถวริมประตูโม้กันไป ไม่สนใจแถวกลางเราเด็กเรียน
ไม่ต้องฟังอินเตอคอมในตอนเช้า มีขาเม้าอัพเดทจนเรื่องเพี้ยน
จะเรื่องนู้นเรื่องไหนเราก้เซียน ด้วยความเพียรพยายามสรรหามา
เพราะความที่ห้องอยู่ริมบันได เหมือนหัวใจห่างไกลจาก945<เกี่ยวมั๊ย?>
946 947 ก้ตามมา ฝั่งนั้นหนาวิทย์ประยุกต์และวิทย์คอม
ใกล้ใกล้ห้องยังมีมุมทีเด็ด เรื่องsecretทีมงานเราเตรียมพร้อม
ให้ชื่อว่ามุมพี่อ้อยสุดจะตรอม เป็นที่ซ้อมกิจกรรมการแสดง
ใครอยากดูอยากชมมหรสพ เชิญมาพบมุกกี้น้อยจะแถลง
แจวกันได้แจวกันดีไม่เปลี่ยนแปลง แจวกันจนเหงือกแห้งไปข้างนึง
มีเพื่อนไปแลกเปลี่ยน4ชีวิต จะคอยส่งความคิดไปให้ถึง
ทั้งพี่มิ้มโบว์อาตี้และหนึ่งหนึ่ง พวกเราคอยคิดถึงทุกเวลา
ความผูกพันนั้นเริ่มต้นเมื่อวันก่อน หากจะย้อนเวลาไปเรียกหา
จำไม่ผิดคือ16พฤษภา มาพร้อมหน้าพร้อมตัวกะหัวใจ
แต่สิ่งที่ไม่เปลี่ยนยังเวียนวน คือความรักศักดิ์ตนทุกสมัย
ได้ชื่อว่า ต.อ.ย่อมพอใจ พระเกี้ยวน้อยยิ่งใหญ่ตลอดกาล
แต่เหนือสิ่งอื่นใดคำที่เคยพูดไว้ก้ยังเป็นเหมือนเดิม
"รักวังหลังยิ่งชีวา รักวัฒนายิ่งชีพ
ภูมืใจเมื่อเข้ามา งามสง่าเมื่อจากไป
ภาคภูมิและมั่นใจ เราไซร้คือลูกวัฒนา"
รักWWA135กว่าใครทั้งนั้น 941ด้วยนะ
June 13 แอบละเมอ <อีกแล้ว>ไม่รุเปนไรอ่ะช่วงนี้เพ้อบ่อยโคดแต่ยังไม่ถึงขั้นจูน
อันนั้นร้องไห้ไปเรียบร้อยแล้วจะว่ามันเปนโก๊ะ2ก้ได้
คือเรื่องมันมีอยู่ว่าวันที่6ก่อนรับพระเกี้ยวอ่ะ
เปนวันเกิดจูนโปรดก้ทำการ์ดให้จูนตอนกลางคืนเว่ย
แบบทำไปน้ำตาไหล เขียนเองร้องเองบ้าดีเนอะ
พอตอนเช้าเอาไปให้เห็นจูนกะลังนั่งร้องอยุ่ที่โต๊ะ
อ้าวววชิ่งร้องก่อนชั้นซะงั้นอ่ะแก ไม่มีรอกันเล้ยยย
แล้วมุกก้ตามเข้ามาพร้อมเค้กและเทียนที่มันไม่ได้จุด
แต่ก่อนหน้าพวกเราจะมามีคนทำให้จูนร้องไปแล้ว
บอกไปคงรุว่าคัยนะ โทสับทางไกลจากซิดนี่ ออสเตรเลีย
ทำจูนของเราน้ำตาไหลไม่หยุด พอเห็นมันร้องก้แบบพูดๆกัน
ว่าเออถ้าตอนนี้อยุ่ววจะเปนไงเนอะ คงดีกว่านี้ใช่มั๊ย
จะมีคนมาแฮปตั้งแต่เที่ยงคืนแล้วก้โดนเพื่อนคนอื่นด่า
โทดถานไม่หลับไม่นอน5555แต่วันนี้มันไม่มีอีกแล้วไง
แล้วเหมือนคนบ้ากอดกันร้องไห้อยุ่2คนจนคนใน942
นึกว่าอกหักแล้วมั้ง...............................
มาถึงเรื่องการละเมอของโปรดมั่ง มามะจะเล่าให้ฟัง
ก้แบบเด๋วนี้เว่ยเหมือนแบบว่านั่งเรียนอยุ่ในห้องอ่ะ
แต่ใจมันเดินขึ้นBTSไปลงอโศก แล้วลงบันไดเดินไม่กี่ก้าว
ตรงไป ถึงตรงหน้าที่ที่นึง จำทุกอย่างตรงนั้นได้ดีเลย
ว่ามีไรบ้าง ก้เดินๆเข้าไปในที่ๆนั้นผ่านรั้วสีเขียว
ที่ล้อมสนามหญ้าเอาไว้แดดก้แรงนะแต่มันร่มว่ะ
ต้นไม้โคดเยอะเลยไงโดยเฉพาะต้นมะขาม
เดินไปถึงหัวมุมเห็นหอนาฬิกาก้เลี้ยวซ้าย
มองเห็นบ้านหลังใหญ่หลังนึงที่รอรับแขกผู้มาเยือน
แต่ใจโปรดไม่ได้เข้าไปในบ้านหลังใหญ่อันนั้นหรอกนะ
มันเลี้ยวซ้ายอีกที แหมแกน้ำตาจะไหลเลยพอเดินมาถึงตรงนี้
มันเป็นที่ที่โคดจะคุ้นตาเลยอ่ะ ซ้ายมือคือประชาสัมพัน
ขวามือคือที่วางผลไม้ของคนในบ้านนั้นน่ะ
เลยที่วางผลไม้ไปก้คือบ้านหลังใหม่ของดาวเหลือง
หรือที่คัยไม่รุเรียกว่าคอนโดนั่นแหละ
แต่โปรดไม่คุ้นกะคอนโดอันนั้นก้เลยเลือกที่จะเดินตรงไป
หยุดอยู่ที่สามแยกซึ่งทางซ้ายมีต้นไม้ที่โคดเยอะ
มีสระแว่นและปลา พอหันไปทางขวา ชั้นจำได้ดี
ที่ๆเรามานั่งกันเปนประจำ แต่โปรดเลือกที่จะเดินตรงไปอีกนิดนึง
แล้วเดินเลี้ยวขึ้นไปทางขวา เพื่อแวะบ้านหลังเดิมที่เคย
ฝากชีวิตเอาไว้ บ้านที่มีแม่คนนึงซึ่งเหมือนจะเปน
จิตอ่อนๆมั้ง แต่ไม่หรอก เค้ารักเรามากกว่า
โปรดเดินวนจนทั่วตรงนั้นที่ที่มีสวนหย่อมอยุ่ตรงกลาง
ไว้ให้นั่งเล่นตอนเย็นๆ พอโปรดเดินมาตรงนี้
น้ำอะไรก้ไม่รุมันไหลลงมาจากตาไหลมาอยุ่ได้
นึกถึงชีวิตชาววังเนอะ "วังหลัง-วัฒนา" จะจำไว้
โปรดยังจำทุกๆอย่างในความเปนชาววังได้ดี
การลาไหว้ในท่านั่งที่โคดจะทุลักทุเล
ความเปนกุลสตรี24ชั่วโมงที่แสนจะฝืนใจทำ
แต่ตอนนี้โปรดรุแล้วว่ามันให้อะไรมากกว่านั้น
ออกมาอยุ่เตรียมแรกๆก้ไม่คุ้นเหมือนกัน
ถึงโปรดจะบ้าๆบอๆแต่บอกตามตรงว่าโคดกลัวเพื่อนผู้ชาย
กลัวจิงๆกัวมันกัด ไปรรวันแรกโปรดไม่คุยกะเพื่อนผู้ชายเลย
เพราะมิซโก๊ะบอกว่าต้องให้เค้ามาคุยกะเราก่อนถึงจะดูดี
เพราะเหดผลนี้ปะที่ทำให้รรเราดูเหมือนหยิ่งเวลาออกไปข้างนอก
แต่จิงๆแล้วมันคือวิธีป้องกันตัวจากอันตรายอย่างนึง
แล้วโปรดก้เดินทางโรงเตี๊ยมเดินไปเรื่อยข้ามคลองแสนแสบ
ถึงที่ที่โปรดก้แอบคิดถึงมันบ่อยๆเหมือนกัน
คิดดูนะจะมีซักกี่รรที่มีคนมาเล่นเปียโนให้ฟังตอนกินข้าว
ไฮโซขนาดไหนล่ะ ตอนนี้อยุ่เตรียมก้ไม่มีเปียโนให้ฟังว่ะ
เออๆๆๆคัยเจอพี่โต๊ะน้องโต๊ะโปรดบอกเค้าด้วยว่า
โปรดคิดถึงนะจ๊ะ คิดถึงเพื่อนๆทุกคนด้วย................
June 02 941@CENTRALWORLDจะมีอะไรหรรษากว่านี้อีกมั๊ย หนุกหนานและวุ่นวายได้เรื่องกันทีเดียว พี่941TU69 พาคณะลิง 941TU70 ไปเลี้ยงใหญ่ที่centralworld พี่ๆน่ารักมากมายเลี้ยงดีโคดๆๆๆขอบคุณพี่ๆจิงๆ แบบว่าอยู่บ้านไม่มีไรทำเค้านัด11โมงไปรอที่สยามตั้งแต่9โมงครึ่ง ไปถึงก้รอๆเพื่อนเจอกันที่พารากอน มีแพรว อุ้ม ทอย วุฒิ มาย เดีย พอไปถึงรุปะเจอใคร โอ้ววว มะปราง&ชาร์ป มาด้วยกันอีกแระ ระหว่างรอคนมาก้เล่นเกมตู้กัน มุกเล่นเกมขับรถยังกะคนเมา พอได้ฤกได้ยามก้เข้าไปกินฟูจิสั่งกันน่ากลัวชะมัด พอเช็คบินออกมาปามานหมื่นกว่าบาทไม่ก้สองหมื่นนี่แหละ ลืมบอกไปเราไปกัน80คนโดยประมานล่ะ พี่เลี้ยงหมดเลย ระหว่างรอดูหนังก้ลงไป ทอยอาอัส เหมือนกลับสู่วัยเด็กอีกครั้ง เดินกันมั่วไปหมดแล้วเราก้ไปเล่นเกมหยอดเหรียญกันอีกแระ เห็นไม่ได้เลยต้องเล่นซะหน่อยแต่อันนี้โคดปัญญาอ่อนอ่ะ ประมานว่าให้ขบรถเก็บของไปเรื่อยๆแล้วก้ไปชนตูดชาวบ้าน เล่นกันโคดฮา แล้วก้ขึ้นไปร้องเกะต่ออีกวิ่งกันไปทุกห้อง ไฮเปอไปมั๊ยพวกแก แล้วก้ถึงเวลาที่ทุกคนรอคอยซะที ไปดูไพเรท3เถอะ นึกสภาพไปกัน80คนตั๋วหนังนี่แบบ ยาวเปนเมตรอ่ะประมาน2เมตรครึ่ง-สามเมตรได้ งานนี้ขอบคุณพี่พลอยสปอนเซอร์รายใหญ่อิอิพี่รหัสเราเองแหละ หาบัตรฟรีมาให้พวกเราดูกัน หุหุ รักพี่รหัสโคดๆๆๆ ดูหนังเส็ดพี่ก๊อบบอกว่าตังเหลือจะเลี้ยงไปติม ก้แห่กันไปสเวนเซ่นอีก พี่ห้องเราอะไรจะใจดีขนาดนี้ พอตอนจะกลับขึ้นBTSมายเริ่มเมา เจ๊แกมึนแบบไม่ไหวแล้ว นึกว่ามาอ่อนนุช แล้วเที่ยวถามทางไปสีลม สวนลุมไรก้ไม่รุ ดีที่เมลงไปด้วยตอนถึงศาลาแดงไม่งั้นกลับบ้านไม่ถูกแน่ ที่จิงมีรุปโคดเยอะแต่ยังไม่ได้ลงแหะๆเด๋วเอามาลงให้นะ
PS - มุกจ๋า ประชาอุทิศกะประชาชื่นคนละทิศกันนะ -จากข้อความข้างบน วุฒิ แกสมควรย้ายบ้านได้แระ -อาร์ตี้ยังติดใจทอยอาอัสอยุ่ช่ายปะรุนะ -ขอบคุณพี่ๆทุกคนมากมาย รักพี่ๆที่สุดเล้ยย -ขอบคุณสุดๆสำหรับพี่พลอย รักพี่รหัสโคดดด -ขอบคุณทุกๆคนที่ให้เรามาเปน941ในวันนี้ -ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง
May 25 BE TRIAMจงฟังถ้อยที่ร้อยคำสำหรับเจ้า พี่จะกล่าวถึง ภาระและหน้าที่ พี่อยากเห็นน้องทุกคนเป็นคนดี จงฟังพี่นี่คือ คำสัญญา ประการแรก น้องจงนึกระลึกไว้ บนเบื้องอกหญิงชายทั้งซ้ายขวา พระเกี้ยวน้อย ประดับเด่นเห็นเจนตา จำไว้ว่าคือ เกียรติ เราชาว เตรียมอุดมฯ จง รักษาเกียรติ นี้ยิ่งชีวิต อย่า ได้คิด ทำลายศักดิ์ ที่สั่งสม อย่า ได้ ลดคุณค่า ที่คนชม อย่าประพฤติโสมม ให้คนชัง ประการสอง จงจำคำพูดเยี่ยม นักเรียนเตรียมฯแค่มองจากข้างหลัง ก็รู้แน่ว่า คือ เตรียมฯ โรงเรียนดัง ที่ได้รับการสอนสั่งเป็นอย่างดี จงถือเอามารยาทเป็นวินัย จงประนมมือ ไหว้ ใครทุกที่ ครูอาจารย์อาวุโสบุพการี และรุ่นพี่หากเจ้า เคารพ กัน ที่เครื่องแบบของเรานั้นไม่ปักชื่อ ความจริงคือ หม่อมหลวงปิ่นฯ ท่านตั้งมั่น ว่า ต.อ. จะปักอยู่กลางชีวัน เพราะฉะนั้นอย่าให้ท่านต้องเสียใจ ประการสาม น้องเอยจงฟังพี่ สังคมนี้ คาดหวังสูง รู้หรือไม่ ว่าเจ้าจะนำความรู้ สู้เพื่อไทย ว่าต่อไปเจ้าจะเป็นเช่น ผู้นำ ดังนั้นน้องต้อง เพียบพร้อมสมบูรณ์แบบ จงน้อมแนบระเบียบวินัยให้เน้นย้ำ "ความเป็นเลิศทางวิชาการและคุณธรรม" น้องจงจำ เอกลักษณ์แห่งจามจุรี จง ตั้งใจเล่าเรียน เพียรศึกษา ค้นแล้วคว้าพิจารณาให้ถ้วนถี่ คิดให้เป็น วิเคราะห์ได้สิ่งใดดี จึงจะสม ศักดิ์ศรี ที่มีมา เตรียมอุดมฯ จะดำรงคง เกียรติยศ ให้ปรากฎต่อไปในภายหน้า หรือชื่อ เตรียมฯ จะย่อยยับ ลงกับตา ไร้ ซึ่ง ค่าสูญสิ้นชื่อ ให้ลือกัน อนาคต ต.อ. ขอฝากเจ้า จงรับเอาปณิธานที่ตั้งมั่น เลือดชมพู จงมิจางจากชีวัน แม้เวลาจะผ่านผันนานเพียงใด
คือความรักศักดิ์ตนทุกสมัย ได้ชื่อว่า ต.อ. ย่อมพอใจ พระเกี้ยวน้อยยิ่งใหญ่ตลอดกาล
May 09 thanks w.w.a for everything
THANKS W.W.A FOR EVERYTHING
ตั้งแต่แรก ที่ย่าง ก้าวเข้ามา วัฒนา ดินแดน ความสดใส
พบหลายสิ่ง มากมาย ปะปนไป จนบัดนี้ ผ่านไป แล้ว3ปี
ช่างเป็นช่วง เวลา ที่ดีนัก พบเพื่อนรัก มากมาย ไม่หน่ายหนี
เก็บเป็นภาพ ความทรงจำ ที่ดีดี มาวันนี้ ถึงคราว ต้องจากลา
ด้วยเรานั้น ร่วมเดินมา ถึงทางแยก มีหลายแฉก แตกกิ่ง ก้านและสาขา
ถึงห่างไกล ใจยังเป็น วัฒนา ที่ห่วงหา อาทร กันเช่นเคย
ตัวจากไป ใช่ใจต้องเหินหาง ระยะทาง ไม่ขวางกั้น เลยเพื่อนเอ๋ย
จะกลับไป สุขสันต์ ให้เหมือนเคย ความสนุก จะงอกเงย กลับคืนมา
ลองนึกย้อน ถึงวัน เวลาเก่า ตอนที่เรา ร่วมเรียน เพียรศึกษา
คราวที่เรา ร่วมเล่น อย่างเฮฮา อยากจะย้อน เวลา ให้กลับคืน
ขอบพระคุณ คุณครู ทุกทุกท่าน ที่ช่วยปลุก ทุกวัน ให้เราตื่น
ขอบพระคุณ ที่สร้างเรา ให้หยัดยืน อยู่บนผืน แผ่นดิน อย่างมั่นคง
ขอบคุณเพื่อน ร่วมเส้นทาง แห่งชีวิต ที่ช่วยคิด จนบรรลุ สิ่งประสงค์
ขอบคุณที่ ไม่เคยลืม เราได้ลง พระเจ้าทรง อวยพระพร ทุกทุกคน
ขอบพระคุณ วังหลัง-วัฒนา ช่วยนำพา สิ่งดีดี ทุกแห่งหน
เลือดในกาย สีขาว-แดง เป็นวังวน ประพฤติตน ดังคำ ที่กล่าวไว้
“ภูมิใจเมื่อเข้ามา งามสง่าเมื่อจากไป
ภาคภูมิและมั่นใจ เราไซร้คือลูกวัฒนาฯ"
BY : PROZ_W.W.A.135
April 24 พัทยา กลับมาจากพัทยาแล้วนะ มองเห็นงานที่รออยู่มากมาย
ต้องมาตาม math summerของเดอะเบรนให้ทัน
แต่ไม่เป็นไรเรามีตัวช่วย55555
ไปพัทยาเกิดแต่เรื่องเกิดได้ทุกวันเลยด้วยล่ะ......
วันแรกไปก้ทะแม่งๆแบบว่าไปกันหลานคนมากอ่ะก้ขอเค้า
ว่าเอาห้องconnect room ที่ห้องมันเชื่อมกันได้
เค้าก้หวังดีหรือหูเพี้ยนหรือซื่อบื้อมิทราบได้จัดห้องสูทให้
แบบห้องรับแขกห้องนั่งเล่นแระห้องนอนเชื่อมกัน
ภายในห้องเดียวและมีห้องน้ำ2ห้องให้วิ่งเล่นกันเมามัน
ปัญหาก้คือห้องเรากะอีกห้องระอีกหลายห้องมันไม่
เชื่อมอาเดะเนี่ย วิ่งเล่นกันทีเปิดประตูไปๆมาๆกันวุ่นวายเรย
พอเช้าวันรุ่งขึ้นเริ่มแผลริดอีกห้องนึงมันเปิดล็อกไม่ได้อ่า
เปิดจากข้างในไม่ได้เอากุญแจไปไขข้างนอกก้ไม่ได้
สุดท้ายทำไงรู้มั๊ย?............ตอบ งัดเลยคับ
ก้พอวันต่อมาอีกขึ้นลิฟ อันนี้ไม่เท่าไหร่แต่อายคน
คือขึ้นลิฟกัน ลิฟแก้วซะด้วยเส็ดประตูลิฟไม่ยอมปิด
ทำท่าเหมือนจะเลื่อนมาปิดแล้วก้เปิด ปิดเปิดๆๆๆๆ
ตั้งนาน สุดท้ายออก พอครั้งต่อมาเราก้มาขึ้น
ไอลิฟบ้าตัวเดิมกันอีกทั้งๆที่มีลิฟเป็น10ตัวก้ไม่ยอม
ไปขึ้นกันมันก้เอาอีกละเป็นอาการเดิมอีก ดีว่า
คราวนี้เหดเกิดหน้าล๊อบบี้ยามแกเลยวิ่งมาดู
แล้วก้ทำไรไม่รุแล้วลิฟมันก้ปิดได้...เฮ้อออ
ไปพัทยาคราวนี้ใส่แต่แว่นดำใส่ตลอดเลยยแบบว่า
มันแสบตาอ่ะแล้วก้ใส่ทำเท่ด้วยไม่ใช่ไร
ใส่จนน้องๆถามกันว่าเพิ่งซื้อแว่นใหม่หรอเจ้
แสบตามากเลยหรอเจ้ ถ้าแว่นหายเจ้จะกินข้าวลงมั๊ย
ขอยืมแว่นหน่อยดิ กลัวเค้าไม่รู้หรอว่ามีแว่น
แล้วไอที่แสบมากอันนี้น้องคนเล็กมันพูด
เจ้ใส่แว่นนี้แล้วมองเห็นป่าวอ่ะเหมือนคนตาบอดเลย
แล้วก้อีกสารพัดคำชมเกี่ยวกะแว่น บ้านเราเด็กโคดเยอะ
ตัวเล็กๆ เสียงดังๆ วิ่งกันอย่างวุ่นวาย สงสัย
มันคงนึกว่าพามาเที่ยวสวนสนุก ส่วนพวกพี่ๆเค้าก้คง
ปลงกับแว่นดำอันนั้นแล้วล่ะ5555
April 10 โยนโบนี่ๆเราไปโยนโบกันมาแหละทุกคน..........
ดีที่มิ้งมีบัตรฟรีหุหุ รักแกมากมายว่ะมิ้ง ชอบชอบ
คือตอนแรกนัดเจอกันที่แมคโคดโหวงเหวงอ่ะแบบ
ยังไม่รู้เลยไงว่าจามีคัยมากันบ้างป่าวลุ้นดีจัง
แต่ก้ดีได้ห้องอื่นมาช่วยแจม คุ้มจิงๆเลยไอพวกนี้
พอยกะเตยเล่นเก๊งเก่งขนาดมันไม่เล่นมานานแล้วนะน่ะ
คนเปิดเลนคนแรกคืออุ๋ม แหมมีการสไตรฟ์ด้วยนะ
พอเราไปเล่นตอนแรกๆมือมันก้ยังฝืดๆแต่นานๆไปก้โอแระ
แล้ววันนี้เปนไรไม่รู้อ่ะล้างท่อบ่อยโคดแถมยังมีเกือบลื่นด้วย
เขิลลลลนะพวกแกอย่ามองชั้นอย่างงี้ดิก้แค่มันไปหน่อย
แล้วตอนหลังแจ๊นก้ตามมา เทอมาอย่างไฮโซค่ะ
พอยเหมือนจะไม่อยากเล่นนะแต่พอเล่นแล้ว
ชั้นรู้สึกว่าแกมันมือใช่ปะล่ะแหมๆๆพอได้แล้วเอาใหญ่
แล้วมันใส่เสื้อพอๆกะเตยเลยหุหุตลกดีว่ะ
ถ้านับประชากรทุกคนที่มารวมห้องอื่นด้วยก้มี เรา ตูน สอง
มิ้ง แจ๊น อีฟ ฟ้า หิ่น นก พอย เตย แจ๊บ เหียก ปี๊ป อุ๋ม
คัยอีกวะขอนึกก่อนแค่นี้ล่ะมั้งจำไม่ได้5555
มันเยอะเกินไป ชั้นบอกแล้วไงชั้นชอบของฟรี
แต่ตั้งแต่วันที่17ไปแล้วคงไม่มีคัยหาบัตรฟรีมาให้แระ
ชั้นจาไปส่งแกให้ได้นะมิ้ง รักแก รักห้อง รักรุ่น รักโรงเรียน
April 04 คนว่างงานตอนนี้เดือนเมษาร้อนสุดๆๆๆๆๆๆไปเลยคับพี่น้อง
แระโปรดก้ว่างจัดไม่มีไรทำเลย เน้นไม่มีจิงๆ
เพราะหนังสือที่แม่ซื้อมาให้พวก MATH ENG
เราอ่านจบแล้วล่ะ 555เก่งมั๊ย เด๋วนี้ขยันนะยะ
ก้มีไปเรียนภาษาเยอรมันบ้างแค่2ชั่วโมงเอง
ไม่ได้ช่วยให้หายว่างงานซักเท่าไหร่เลยอยากจะบอก
นี่ก้ใกล้สงกรานแระนะ ยังหาที่เล่นไม่ได้เลย..เครียด
จิงๆมันก้มีอยู่ไม่กีLOCATION อ่ะนะทำเป็นเลือกมากไปได้
แล้วคัยจาไปเล่นกะเราบอกล่วงหน้านะเว่ยไม่ใช่
เหมือนปีที่แล้วบอกไว้พวกนึงแต่พอมาจิงยกมาทั้ง
หมู่บ้านเรย แบบนี้หนูตั้งตัวไม่ทันนะคะ
มีแต่คนบอกว่าปิดเทอมอ่ะว่างให้มันคุ้มไปเลย
เพราะเด๋วเปิดเทอมมันไม่มีว่างแล้วนะจ๊ะหนูน้อย
ก้เออว่ะจิงอย่างที่เค้าบอก เปิดเทอมงานคงท่วมหัว
นึกแล้วก้ไม่อยากเปิดเลยไอ่เทอมเนี่ยรำคานมันจิงๆ
ไว้ถ้าว่างมากๆแล้วจามาอัพใหมนะคะทุกคน
March 29 ปิดเทอมจิงๆซะที งงกันอาดิมันปิดมาตั้งเดือนนึงแล้วเนอะที่จิง แต่ม่ายช่ายไร
เพราะโปรดต้องไปเรียนทุกวัน เพื่อฝั่งฝันเตรียมอุดมไงล่ะ แต่ช่างมันเนอะ
ผลออกมายังไงเราก้ยอมรับได้ทั้งนั้นแหละ ไม่เครียๆนะคะ แหะแหะ
แล้วก้ดีจัยกะคนเก่งทุกคนเลยนะ คนที่ไม่ติดก้ไม่เปนไรสอบเตรียมไม่ได้ไม่ตายซะหน่อย
นี่อากาศก้เข้าขั้นวิกฤตแล้วล่ะ ร้อนเปนบ้าตับจาแตก ไตจะวาย จะร้อนไปไหน
อยากเข้าไปอยู่ในตู้เย็นให้รุแร้วรุรอดไปอ่ะ น่ารำคานที่สุดเลยไม่ไหวๆ
ทุกคนฟัง 3ปีที่เหลือในชีวิตมอปลายโปรดจะไม่เล่นเปนเด็กๆเหมือนมอต้นแล้วนะ
แล้วก้จาใช้เวลาทุกนาทีให้คุ้มค่าด้วย เราจาได้ไม่มาเสียใจตอนจบว่า
ยังไม่ได้ทำอะไรเปนชิ้นเปนอันสมกับเปนชาววังซะที
ถึงทูลหม่อมแม่โก๊ะ หนูคิดถึงหม่อมแม่นะเพคะไม่ได้เข้าเฝ้าหม่อมแม่มานาน
รุสึกว่างๆไงก้ไม่รุแต่เด๋วรรเปิดหนูจากลับไปเข้าเฝ้าหม่อมแม่นะเพคะ เสด็จแม่แห่งชาวบือ..อู๊ยยยย
ดูชั้นพูดจาวอนหัวจะหลุดจากบ่าเจ็ดชั่วโคดจิงๆ พระอาญามิพ้นเกล้าขอประทานโทษนะเพคะ
January 17 ค่าย ทรหด กำๆๆๆเพิ่งกลับมาจากค่ายสดๆร้อนๆเลยล่ะนี่ มันสะจัยอย่าบอกคัยเชียว
แล้วแบบกะลังอินสุดริดซึ่งสังเกดได้จากชื่อเอ็มนะคะ หลังจากกลับมาเราก้ได้ประสบการณ์ว่า
ชีวิตนี้ข้าพเจ้าจะไม่ขอลงไปดำผุดดำว่ายอยู่ในบ่อกุ้งอีกแล้วเจ้าค่ะ ตอนนี้กลิ่นขี้กุ้งยังฟุ้งกระจายอยุ่เรย
โอเคเล่าๆแระหลังจาก บรรยายมานาน ก้คือวันก่อนวันแรกที่ต้องไปนอนรรก่อนคืนนึง
เออประเด็นก้คือ ทั้งรุ่นจาบ้าคลั่งกันเพราะผัดกะเพราและความซื่อบื่อของป้าแม่ครัว
เอออันนั้นมันไม่สำคันไรมากขอข้ามตอนละกันนะ พอตอนเช้าวันจันที่15เวลาปามาน
7โมงกว่าๆ เค้าก้ให้ชิกเก้นลิตเติ้ลมาขอพรก่อนออกเดินทาง พอรถเริ่มขยับเว่ยนังจูนมันก้
กะจาตบมือเอาฤกเอาชัยซะหน่อย แต่โทดทีมันแป้กคับพี่น้อง แบบรถมันแค่ขยับล้อเลื่อนๆอ่ะ
แต่แบบพอรถออกจิงจูนตบมือไม่ทัน5555 ระหว่างทางก้คึกๆกันอยู่ไอ้เรามันเด็กหลังรถใช่ป่าววะ
ระหว่างนั้นทุกคนก้ก๊อซซิบกันอย่างเมามัน ส่วนจูนนะเหรอคิดอยู่เรื่องเดียว
"เห้ยทางไหนมันไปสุวรรณภูมิวะ" ทุกคนงง เราจาไปปราจีนนะเว่ยไม่ได้ไปอังกริด
แระทุกคนก้เข้าจัยเมื่อจูนมันเฉลยว่าบ้านพี่ลูกอมเค้าอยู่แถวนั้น ซักพักมันไม่พอเว่ย
คือเราหลับตั้งแต่รถเริ่มออกแล้วเว่ย ไอจูนอีกแล้วคับท่าน มันจาบอกไปหาพระแสงไรมันไม่ทราบ
มันบอกว่าทางเนี๊ยไปบ้านมัน เออคัยอยากไปบ้านแกวะถามหน่อย เส็ดเราหลับต่อ
มาตื่นอีกทีอยุ่แถวนครนายกแล้วที่รู้นี่ไม่ใช่ไรหรอกชั้นอ่านเห็นป้ายน้ำตกวังตะไคร้อ่ะ
ซักพักก้ผ่าน ร.ร.เตรียมทหารกะ จปร. เพลงก้เริ่มขึ้นมาในหัวทันที "ดาวของเรานี้เป็นดาวเด่น..."
เออแถวนั้นมีวัดประจำห้องเราด้วยแหละ นั่นก้คือ วัดหางกระบือ นั่นเอง
พอมาถึงค่ายวันนี้ก้ไม่โหดไรมากก้ทำกิจกรรมฐานไปเรื่อยๆแล้วตอนเย็นก้มาทำอาหารกัน
คือโง่หรือซื่อบื่อดีไม่รู้ นึกว่าเค้าไม่มีไม่ขีดมาให้ก้เลยช่วยกันนั่งถูหินอยู่ตั้งนานจนเตยเดินมาบอก
ขอบคุณนะค่ะหัวหน้าฝูง แล้วความซวยก้บังเกิดเมื่อน้ำไม่ไหล โปรด ฟาง แจน แม่มาย และอีก
หลายสิบชีวิตต้องอพยบห้องน้ำกันอย่างเมามัน ได้ข่าวน้องฟางกะป๋าแจนเจอคางคกด้วย
เช้าวันอังคารวันนี้ขำแต่เช้ายันค่ำจิงๆ เริ่มด้วยตอนเช้าตีห้าครึ่ง ครูนกมาตะโกนว่า
ใครตื่นเร็วสุดให้ถั่วห้าเม็ด นังแจ๊นพี่แกอยากได้จัดเว่ยอยู่ดีๆมันก้ลุกพรวดขึ้นไปเปิดประตู
แล้วตะโกนบอกครูว่าครูขาหนูตื่นแล้วค่ะหนูอยากได้ถั่วค่ะ เป็นผลทำให้ไอ้เราที่เหลือต้องตื่นโดยปริยาย
เอาแหละคราวนี้ถึงเหดการสำคันแระ ตอนเล่นโบ๊ทแรลลี่ฐานเจ๊นกอ่ะ พวกแกรู้ปะว่าโปรดเกือบได้
เป็นผีเฝ้าบ่อกุ้งแระ เรื่องนี้ทุกคนคงรู้กันแระช่ายปะ แต่โปรดก้จาขอเล่าอีกครั่ง
ก้คือว่าเราลงเรือกันสามคน ฉ่ำลงไปคนแรก โปรดคนสองนั่งกลางเลย ทีนี้พอตูนลงโดยมีเอมจับเรือให้
มันลงท่าไหนของมันไม่รู้ว่ะเรือคว่ำเลยแม่ง แล้วเราโดนเรือครอบอยู่ใต้น้ำง่ะคิดดู
เรือมันก้ค่อยๆจมลงใต้น้ำอ่ะ แล้วชูชีพที่ใส่มันก้จะให้เราลอยแล้วเรือแม่งโคดกด กลั้นหายใจสุดขีด
ใกล้หมดอากาศหายใจแระ จามุดออกทางข้างๆเรือก้ไม่ได้เพราะชูชีพมันทำให้มุดลงข้างใต้ไม่ได้อ่ะสุดท้าย
รอดตายอย่างหวุดหวิดเมื่อมีมือสวรรค์มาเปิดเรืออกนั่นคือครุนกนั่นเอง เย้ๆๆๆ
อันนี้เป็นของฝากจากซีกห้องสี่นะบอกเล่าโดยนุ่น เนตรภัทร แห่ง สามสี่
เรื่องมันมีอยู่ว่าไอฐานที่โปรดเกือบตายนี่แหละ เค้ก ณิชกานต์ นั่งเรือไปกะยุ้ยเส็ดทีนี้เรือคว่ำกลางสระเว่ย
แต่มันไม่เปนไร แระด้วยความกระแดะ พวกsheไม่อยากเหยีบพื้นสระ ก้คงรู้กันอยู่ว่ามันเปนไง
เค้กกะยุ้ยก้เลยเอาเรือกดลงพื้นแล้วเหยีบๆมาเข้าฝั่งเส็ดทีซวยเอาเรือขึ้นมาไม่ได้แต่พอเอาขึ้นมาได้
เรือนี่แบบสภาพมกสุดๆมีแต่ขี้กุ้งโคลนไรพวกเนี้ย
พอตอนบ่ายก้ไปแรลลี่จักรยาน ร้อน+มัน+เหนื่อย+เมื่อย+ล้า+สารพัด ในเส้นทางดินลูกรัง
จักรยานก้นะ สมประกอบจังเล้ย เค้าก้แบบให้จดแผนที่เองเว่ยก้มั่วๆไปบ้างแต่เราเก่งกันเนอะไม่หลงเลย
ตอนกลางคืนก้เปนรอบกองไฟแต่ที่มันน่าถีบก้คือ เสมาชัยอ่ะ แม่งพูดแทรกอยู่ได้ กุรู้แล้วว่ามึงเก่ง
หุบปากไปซะรำคาญ แล้วตอนกลางคืนวุ่นวายมากยังกะบ่อนแต่จิงๆคือมันกะลงัช่วยกันจัดการสเบียงง่ะ
กินกันมันระเบิดทั้งๆที่มีคนป่วยอยู่สามคน หนักสุดก้แอมมี่ นี่ไข้ตัวร้อนตลอดเวลา รองลงมาก้คือศร อ้วกไป
ตั้ง2ครั้งแหนะแถมไม่แปรงฟันอีกแต่ที่มีนอ้วกเพราะ มันไปขโมยเค้ากินโอวันตินกะขโมยนมมากินอีก2กล่อง สมควร
รายสุดท้ายคือมิ้งคนนี้นอนได้ทั้งวันทั้งคืน แต่พอมันได้กลิ่นหนมแม่งลุกพรึบ ทุกคนให้โปรดเปนมนุดกำจัดยุง
ไปซะแระ พอตอนเช้าปี๊บบอก"โปรดมาดูตรงนี้ดิ๊ ยุงเยอะว่ะแก" แค่ได้ยินคำว่ายุงหูก้ผึ่งแล้ว พอไปตบก้ได้เยอะเหมือนกัน
แล้วแต่ละตัวเลือดบานทั้งนั้น วันนี้ก้เป็นวันสุดท้ายที่จะได้อยู่ค่ายตอนเช้าก้ไม่มีไรมากบอกลา เสมาชัยแล้วก้กลับกัน
ไปแวะเลี้ยงเด็กที่ รรบ้านบางขามด้วยแต่เด็กแม่งแก่แดดจังงเรยว่ะ ขากลับกรุงเทพเปิด เกะกันบนรถมันระเบิด
ทั้งลูกทุ่ง ป๊อป ร๊อค หมอลำ มีหมด แล้วก้ร้องเพลงให้โก๊ะด้วยโก๊ะแม่งร้องไห้ตามธรรมเนียม
อ่อลืมบอกไปเรื่องเสื้อห้อง
สามหนึ่ง ชาวเนิร์ด- เสื้อสีเขียว กะเสื้อสีแดง เขียนว่า"เก๋าเนร์ด"ที่จิงอ่านว่าเนิดแต่มันสกรีนผิด
สามสอง ชาวกระบือ - เสื้อสีแดง"เด็กวังหลัง" เสื่อสีดำอันนี้เก๋า"ลูกแม่โก๊ะ"
สามสาม - ไม่ทำเสื้อ
สามสี่ ชาวกระทิง - เสื้อของกระทิงแดง
สามห้า ชาวปูนา - เสื้อสีเหมือนจีวรพระ เขียนว่า"35"
แต่ถึงยังไงพวกเราก้ยังเป็น W.W.A.135 เราเจ๋ง เราเก่ง เราแน่ ใช่ปะ
January 01 วันนี้วันแรกของปี วันนี้วันที่1มกรา 2550 เป็นวันแรกของปี โปรดตื่นเช้าเลย เมื่อคืนมีสัดนรกมันวางระเบิด
เลยอดเค้าดาวกะทีวีเชอะ อย่าให้รู้นะเว่ยว่าเป็นคัยกูไม่เอามึงไว้แน่ อ่อๆเออช่ายมีเรื่องจะโม้
เราไปเปิดโรงหนังใหม่แระนะ แอบน่ากัวชะมัด แล้วถามนิดนึงอุ้ยเป็นไรมากปะ จะสูงไปไหน
ยืนเป็นเสาไฟฟ้าอยู่ได้เดี๋ยวถีบกระเด็นเลย จุ๊ๆคัยอ่านเงียบไว้นะอย่าไปบอกล่ะ
แล้วเมื่อคืนก้คุยกันว่า เราเป็นกันหลายอย่างเลยเนอะ เป็นพี่เป็นน้อง เป็นคนสู้กัน(อันนี้ประจำ)
เป็นหมอกับคนไข้ เป็นคนบ้ากับคนบ้ากว่า เป็นที่ปรึกษามหัศจรรย์ เป็นอียอกับพิกเลท
เป็นเด็กกับผู้ปกครอง แล้วก้เป็นอีกหลายๆอยาง แต่มีอยู่อย่างนึงที่เราไม่เคยเป็น คือ พ่อลูก
ถ้าเป็นไปได้อยากให้เด็กดื้อมาอ่านหน้านี้จังง่ะ แต่คงเป็นไปไม่ได้หรอกเนอะ
ไม่เป็นไรค่ะทำใจแล้ว
December 29 วันหยุดที่แสนยาวนาน และแล้วมันก้ได้หยุดยาวสมกับที่โม้มานาน หยุดยาว 12วันป่าว หว่า ถ้านับไม่ผิดนะ
อยู่บ้านคนเดียวเพราะชาวบ้านเค้าไปร.ร.กันหมด เซ็งเลยโปร๊ดแย่จัง
นี่ๆต้องมาดูช่วงนี้เลย ถนนบ้านโปรดกลายเป็นถนนของขวัญไปซะแล้ว..........
เพราะว่าแถวบ้านมีแต่ร้านขายของขวัญแล้วตอนนี้ คนก้บึมเต็มถนนเลยรถไม่ต้องผ่านกัน
แบบรถเค้าก้จะเลี่ยงๆอ่ะเพราะคนมันอัดแน่นจนล้นออกมานอกถนนเลย
โล่งสะใจชั้นจิงๆว่ะ วันหลังมาซื้อแถวนี้กันเยอะๆนะโปรดจาได้ลงไปนอนกลิ้งหน้าบ้าน
เออแล้วจัดปีใหม่กันหลายที่มากจนเลือกไปแทบไม่ทัน ของขวัญก้แลกกันซะหัวบานไปเลย
อะไรมันจะเยอะขนาดนั้นล่ะเนี่ย รู้สึกว่าชีวิตมันกลับมาวุ่นวายอีกครั้งแระ December 08 เดือนแห่งความสุข ชะแว้บชะวิ้งชะวับ ตอนนี้ก้เดือนธันวาแระเนอะ เดือนแห่งความสุขจิงๆล่ะเชื่อเลย เพราะมีเรียนแค่10วันเอง รักเทอมากมายเดือนธันวา หยุดยาวเป็นบ้า แต่ก้ดีแล้วจาได้หายหัวปั่นกะเค้ามั่ง เอาเป็นว่าที่ผ่านมาสดๆร้อนๆก้กีลาสีกะวันพ่อนะคะ ที่กำลังจะถึงอาทิดหน้าแล้วล่ะ งานแฟร์ไง เย้ๆๆๆขายน้ำบ่ายสอง ร้อนตับแตก คอยดูนะชั้นจะลงไปนอนแช่ในถังน้ำแข็งให้ดู555 ส่วนตอนนี้เรื่องปวดหัวที่สุดก้เรื่องของขวัญไงเป็นเหมือนกันใช่มั๊ยล่ะคะทุกคน ยากจนชะมัดเล้ยช่วงนี้ อ่อลืมบอกไปอย่าแปลกใจที่ช่วงนี้โปรดจะทำตัวไม่รู้จักใครนะ เพราะรู้จักแล้วมันจะจนไงล่ะอย่าว่าแต่เราเลยตอนนี้ทุกคนต้องทำเป็นไม่รู้จักกันหมด โอ๊ยยยยโรงเรียนเงียบเหงาสะใจชั้นมากก
+++++++ กระบือ ที่มันแปลว่าควาย++++++
+++++++ อยากลงไปแช่ในถังน้ำแข็ง++++
+++++ไปเชียงใหม่กันนะคะ++++++ July 16 หายไปนานอะฮึ่ม อะแฮ่มๆๆห่างหายไปนานคิดถึงล่ะสิทุกคน ใช่มะ....
ตอนนี้ยุ่งมากมายหลายเรื่องอ่ะ หัวบานเป็นไอสไตน์เลยโปรด
แต่โดยรวมถือว่าดีค่ะ เรื่องกับโก๊ะก้เป็นไปด้วยดีไม่ตีกันก้ดีจัยแล้ว
โก๊ะจะหั้ยโปรดไปsum-ma-na วันที่29อ่ะ แล้วมันก้หลังวันเกิดนิดเดียวเอง
เส้าจัยแล้วรู้มั๊ยมีคัยไปมั่ง อิอิ ไปกะไม้เอกไง แล้วก้ต้องนอนกะมันด้วยแหละ
พระเจ้า ถ้ามันเห็นชั้นเป็นบีทล่ะวะ ตายคาที่เรยย
รู้สึกสะใจมิใช่น้อยที่อาทิดที่นี้คนที่ออกไม่ใช่ เปิ้ล-รี่...........
ก้จะออกได้ไงล่ะ มีโปรดนั่งโหวตอยู่ทั้งคน
โหวตกันมืกหักกันไปข้างนึง แล้วเดือนสิงหาโปรดพรออนเอเอฟ
ก้จะช่วยกันหาบัดคอนเสิตไปดูแหละ คัยไปก้หาบัดกันเอาเองนะ
อยากไปเที่ยวภูเก็ตอ่ะ เด๋วต้องไปหั้ยได้ เบื่อแล้วเชียงใหม่ไปซ้ำๆซากๆ
ไปภูเก็ตยังหนุกกว่าตั้งเยอะจิงมั๊ยโปรดปราน ถามเองตอบเอง
บ้าไปแล้วไงชั้น
June 11 ก้านกล้วยVSหนูหิ่น มาโม้มาโม้ ไปดูหนูหิ่นมา ดูไปดูมาก้เห้ยมันคล้ายๆคัยวะ เหอะๆเพื่นชั้นเอง อาทิดนี้ปิดตั้ง5วัน สบายได้จัยกันเต็มที่คับพี่น้อง วันเสาเรียนac'cessมา แต่เรียนรอบVDOอ่ะ ข้อเสียมันก้คือเราไม่สามารถ
ตอบโต้กะครูได้ เพราะถ้าพูดไปคนข้างๆมันจะหาว่าเราบ้า ที่ไปพูดกะทีวี ก้เลยแอบขำกันไป ครูพูดว่า คัยดูก้านกล้วยมแล้วบ้าง ห้องสดมันก้ยกกันใหญ่ เราห้องวีดีโอก้อึดอัดว่ะ ทำไรไม่เคยได้ แล้วก้รู้กันอยู่ไงว่า ac'cess มันสอนอังกิดช่ายปะ เค้าต้องเอาให้เข้ากะอังกิดไว้ก่อน ครูมาถึงนี่เลยเว่ย
"ครูว่านะก้านกล้วยเนี่ยมันไม่สมควรจะเขียนเปนภาษาอังกิดเลยอ่ะ" งงอาดิ เออเว่ยทุกคนงง ซักพักมีเด็กห้องส่งมันตะโกนขึ้นมาดังๆว่า Kan kuay มันก้อ่านว่า ก้าน ค..ยไงล่ะคับ แม่งได้จัยครู พวกเรานี่แบบขำกันกลิ้งทั้งห้องสดห้องวีดีโอ
เอาเหอะพอก่อนดีกว่าเดี๋ยวทุกคนจาหาว่าโปรดบ้าไปแล้ว555
แต่มันขำจิงๆนะเว่ย คัยไม่ฟังไม่เข้าจัยหรอกมันฮาสุดๆ เสาที่8คัยว่างบอกโปรดด้วยนะจาชวนไปงานวิก3พระราม4อ่ะ สนป่าวๆ คราวที่แล้วไปมาหนุกสุดๆถึงจาร้อนไปนิดนึงก้เหอะ ไปกันนะ(หาเพื่อนไปซะงั้น)
June 02 จะฟุ้งซ่านไปไหน? คำๆนี้อาจไม่เคยเกิดขึ้นกับโปรด แต่มันเกิดขึ้นแล้วล่ะคับพี่น้อง
อย่าตกใจไป แค่แป๊ปเดียวน่า เพราะตอนนี้โปรดแอบปลงได้หน่อยๆแล้วว่า ถ้าไม่อะไรมากก้คงอยู่วัฒนาต่อนี่แหละ
จิงๆมันไม่มีที่ไปมากกว่ามั้ง เมื่อวานไปงานในหลวงที่เมืองทองมา อืมมเค้าก้ทำได้ดีนะดีมากซะด้วย แต่คนที่มางานเนี่ยชวนมีมารยาทมากกว่านี้หน่อยเหอะโตๆกันแล้วอ่ะนะ
แล้วพวกผู้ชายช่วยทำตัวเป็นสุภาพบุรุษมากกว่านี้ได้มั๊ย
เพื่อนชั้นมันผวากันหมดแล้ว ส่วนใครที่โดนลูกหลงจากมือโปรดปรานเมื่อวานก้ขอโทดด้วยนะ อุบัดเหดจิงๆค่ะ
เพราะก้คงไม่มีคัยอยากจับอ่ะนะของแบบนี้
เออแล้วแบบวันนี้แม่เข้ามาคุยแบบจิงจังเลยนะเว่ย
เรื่องเข้าเตรียมแม่ถามว่าจิงๆแล้วอยากออกหรือว่าอยาก
เข้าเตรียมจิงๆ เราก้บอกว่าอยากเข้าจิงๆไอเรื่องอยากออก
อ่ะมันอีกส่วนนึงไม่เกี่ยวกัน เชื่อดิเค้าต้องมีแผนไรอยู่
ในใจชัว ฟันธงได้เลย
May 28 กำลังฟิตคับพี่น้อง ทุกคนคงรู้ ทุกคนคงเห็น ทุกคนคงทราบกันแล้ว
ก้เลยไม่ต้องอธิบายไรมากเกี่ยวกับคำฮิตติดปากในตอนนี้ ที่ว่า.....
"กำลังฟิตคับพี่น้อง" อย่าหาว่าบ้าเลยนะ แค่เกือบๆเอง ถ้าเห็นตารางติวแล้วท่านจะหนาว
คัยอยากรู้มาสัมภาษณ์ได้นะแต่คงไม่บอกในนี้กลัวคนช็อกตายซะก่อน ..อิอิ
ตอนนี้มีเพลงที่โดนต่อสถานการเป็นอย่างมากคับพี่น้อง มันหลายเพลงว่ะ
ก้อืมมม นาทีที่ยิ่งใหญ่ ยืนหยัดยืนยง แล้วก้อีกเยอะอ่ะพี่น้องแล้วว่างๆจะหามาให้ฟัง
พูดจิงๆนะโคดอยากเอาเพลงยืนหยัดยืนยงไปทำเพลงวันพ่อปีนี้ว่ะ ..แบบแนวสุดๆ
รุ่นอื่นเค้าเอาเพลงซึ้งช้าๆ รุ่นเรานี่มาร็อคเพื่อชีวิต เหอะๆบ้าตามกันไป
ปีนี้ในห้องเรามีกัน3ใบเน่า ตูน โปรด ฉ่ำ เหมือนกราฟเลย คนนึงเรียบร้อยจัด
เด็กเรียนฟิตเต็มที่ อีกคนฟิตเหมือนกันคับแต่ไม่ได้เรียบร้อยขนาดแม่นม
อีกชีวิตไม่ต้องพูดถึงมันไม่รู้เรื่องไรเลยซักอย่าง ไม่รู้เป็นกันรึป่าวนะแต่โปรดเป็นว่ะ
คือคำว่า คิดขั้นสูง มันตามมาหลอกหลอนถึงที่บ้านเรย งานนี้หยองคับพี่น้อง May 14 ไม่อยากไปโรงเรียน ฟังดูแล้วอาจเหมือนเด็กอนุบาลไปหน่อยว่ามั๊ย?
ยัยโปรดดันไม่อยากไปโรงเรียนซะงั้นล่ะท่านผู้ชม
เริ่มเข้าข่ายเด็กดื้อแล้วนะเนี่ยเรา...
ช่วงนี้รู้สึกโปรดจะขี้หลงขี้ลืมเป็นพิเศษนะจำมั่วไปหมด
สมองกลับอ่ะทำไงก้ยังไม่หาย ท่าทางจะเป็นไปอีกนานซะด้วยแหละ
เบื่อ..เบื่อ..เบื่อ..เอาน่าก้อีกแค่5เดือนเอง ไม่ใช่สิต้องบอกว่า
อีกตั้ง5เดือนมันถึงจะถูก 5555 เดี๋ยวนี้เวลาผ่านไปช้า
และมาถึงวันนี้โปรดปรานก้ยังไม่รู้เลยว่าจะเอาไงกันแน่กะชีวิต
สับสนวุ่นวายบอกไม่ถูก เรียกภาษาโปรดวันละคำว่ากะลัง "เต้ก" ค่ะ
เพราะโปรดจะเอามันซะทุกด้านเลย วิทย์ คณิต ภาษา
เอาไรกันแน่วะ คือมันยังไม่แน่ใจในชีวิตไง โปรดก้เลยเรียนมันซะ...
หมองนี่แทบระเบิดแล้วอ่ะ คิดผิดไปจิงๆว่ะงานนี้
|
|
|
